Γεια, είμαι η Αθηνά.

Δεν ήξερα ακριβώς τι ήθελα να κάνω όταν ξεκίνησα.

Το μόνο που ήξερα ήταν ότι ήθελα να βοηθάω τους ανθρώπους με έναν ουσιαστικό τρόπο.

Μια γυναίκα με σκούρα μαλλιά, χαμογελά και κοιτάζει προς τα αριστερά της, φορώντας ένα μαύρο τοπ με διάφανα μανίκια, στέκεται μπροστά σε έναν απλό, ανοιχτόχρωμο τοίχο.

Η Αρχή

Όταν ξεκίνησα να σπουδάζω Προσχολική Αγωγή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, νόμιζα ότι προετοιμαζόμουν για μια παραδοσιακή πορεία στην εκπαίδευση. Αυτό που ανακάλυψα ήταν κάτι βαθύτερο: μια κατανόηση του πόσο βαθιά οι πρώτες μας σχέσεις διαμορφώνουν το ποιοι γινόμαστε. Ένα κομβικό κεφάλαιο εκείνων των χρόνων ήταν η ανταλλαγή μου μέσω Erasmus+ στο Πανεπιστήμιο Lille III, όπου σπούδασα εκπαιδευτικές επιστήμες και διεύρυνα την οπτική μου για το πώς οι άνθρωποι μαθαίνουν και εξελίσσονται μέσω της σύνδεσης.

Ωστόσο, με τον καιρό, ένιωσα μια αυξανόμενη ανάγκη να προσεγγίσω την ρίζα της ανθρώπινης εμπειρίας, για να κατανοήσω βαθύτερα τι μας διαμορφώνει, τι παραμένει μαζί μας και τι καθιστά δυνατή την αλλαγή.

Η Πορεία

Αυτή η αναζήτηση με οδήγησε στην ψυχολογία. Σπούδασα Ψυχολογία (BSc) στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, αποφοιτώντας το 2021 με πτυχιακή εργασία με θέμα «Ο Αντίκτυπος των Αδελφικών Σχέσεων στις Ρομαντικές Σχέσεις των Νέων Ενηλίκων». Εκεί, άρχισα να βλέπω τις συνδέσεις μεταξύ των πρώτων μας δεσμών και των σημερινών μας προτύπων – πώς τα συστήματα στα οποία ανήκουμε διαμορφώνουν τις ιστορίες που ζούμε.

Αυτό το ταξίδι συνεχίζεται σήμερα, καθώς ολοκληρώνω το Μεταπτυχιακό μου Δίπλωμα στη Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία στο Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων. Αυτή η εκπαίδευση έχει γίνει ο φακός μέσα από τον οποίο κατανοώ τους ανθρώπους: όχι μεμονωμένα, αλλά μέσα στα ευρύτερα πλαίσια της ζωής τους.

Βρίσκοντας τα Πατήματά μου

Η κλινική μου εμπειρία εκτείνεται σε ποικίλα περιβάλλοντα, καθένα από τα οποία έχει εμπλουτίσει την πρακτική μου με διαφορετικούς τρόπους. Στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας, ασχολήθηκα με την ψυχοεκπαίδευση και τη διαγνωστική αξιολόγηση. Εργάστηκα επίσης στο ΔΙ.ΚΕ.Ψ.Υ, ένα κέντρο υποστήριξης παιδιών και ενηλίκων, όπου παρείχα ψυχολογική αξιολόγηση και ατομική ψυχοθεραπεία σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας «Μίλα μου», παρείχα ψυχολογική πρώτη βοήθεια σε άτομα που βίωναν κρίση. Τέλος, η θητεία μου στο Rainbow School Paris, ένα σχολείο Μοντεσσόρι, μου έδωσε το προνόμιο να διαπιστώσω πόσο βαθιά οι πρώιμες σχεσιακές εμπειρίες διαμορφώνουν το ποιοι γινόμαστε.

Κάθε μία από αυτές τις εμπειρίες ενίσχυσε αυτό που είχα καταλήξει να πιστεύω: ότι δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε τις δυσκολίες ενός ατόμου από τα συστήματα μέσα στα οποία ζει.

Πέρα από το Θεραπευτικό Δωμάτιο

Εκτός της κλινικής μου εργασίας, είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στο TEDxKlonatzidika, όπου σχεδίασα και συντόνισα το βιωματικό εργαστήριο «Τρέφοντας το Νου: Ένα Εργαστήριο Vision Board» – μια εξερεύνηση της ψυχικής ανθεκτικότητας και της αυτογνωσίας μέσω της οπτικοποίησης και της δημιουργικής πρακτικής.